آیا اعمال من در نجات فرد زخمی قتل محسوب می شود ؟
من و دوستم از جای دور از دسترس مردم داشتیم می رفتیم و هیچ کسی تا آخر قضیه اونجا نبود جز ما دو نفر ،مجروحی رو دیدیم با جراحت چاقو در سینه و صدای تنفس از اون شنیده میشد و شکمش بالا و پایین میشد به اورژانس زنگ زدم.من دوره هلال احمر رفتم و امداد اولیه بلدم . اما چون دقت نکردم در محل دقیق زخم و ننشستم کنارش دقیق چک کنم(به دلایل مختلف روحی نتونستم به خودم جرات بدم برم نزدیکش چون ترسیدم یه کم کاری بکنم و بعد خودمو مقصر ببینم ) فکر کردم زخم که وسیع بود در بالای تر قوه و در شانه ایشان است در صورتی که زخم زیر تر قوه(در قفسه سینه) بود و از طرفی چون از دور دیدم صدای تنفس می آید و شکم بالا و پایین میشود فکر کردم هر چند به سختی اما تنفس دارد و دیگه نرفتم از نزدیک دست بگیرم جلوی دهنش ببینم نفس داره یا نه که از اصول امداد است ، در حالی که صدای تنفس از محل زخم سینه بود که هوا به داخل میرفت و بر می گشت و به اورژانس گفتم زخم ایشان در بالای ترقوه است و نفس میکشد به همین علت آنها فکر کردند که نفس میکشد و وضعش خراب نیست گفتند چیزی روی زخم بگذارید تا آمبولانس برسد . در همین جا لازم به ذکر است که اگر می گفتم زخمش در قفسه سینه است اونها نمیگفتن که زخمش رو کامل ببند چرا که سوراخ قفسه سینه باید طوری بسته شود که یک طرفش باز باشه چرا که با سوراخ شدن قفسه سینه هوا به داخل میرود و شش و قلب روی هم میخوابند و طرف میمیرد و در پانسمان این زخمها باید یک طرف باز باشد که هوا از داخل به بیرون بیاید و مجدد شش برای تنفس کردن آزاد شود و من هم این نکته را در آن زمان فراموش کرده بودم و البته طبق چیزی که دیده بودم و دقیق هم نبود گفتم زخمش در بالای ترقوه یعنی خارج از قفسه سینه است و آنها تجویز دیگری کردند که بستن کامل زخم بود . بعد به دوستم گفتم زخمش را کامل ببندد و فشار بده او پارچه ای را روی محل دقیق زخم گذاشت اما چون فکر میکردم زخم بالاتره بهش گفتم پارچه رو بگذار بالاتر و به علت اینکه فکر میکرد من بیشتر بلدم انجام دادو زخمش باز شد و مجدد هوا از زخم وارد ریه اش شدو ششش بیشتر روی هم خوابید البته بعد از چند ثانیه خودش مجدد گذاشته بود روی زخم و طبق حرف من کامل زخم رو بسته بود اما چون اطلاعات دقیق به اورژانس نداده بودم و اون ها بر اساس اطلاعات داده شده ، نگفتن که پانسمان باید یک طرفش باز باشه و گفتن کامل ببندید غافل از اینکه این کار مجدد باعث میشود فشار بیشتری به شش وارد شود و هوای وارد شده تخلیه نشود و به علت همین و اون مقدار هوایی که وقتی گفتم بهش پانسمان رو جا به جا کن، وارد شده بود نفسش چندلحظه بعدقطع شد. و البته چند لحظه قبل از قطع تنفس من به بهانه هدایت آمبولانس دور شدم(به علت همون ترس از کم کاری و مقصر شدن ) بااینکه میدونستم فقط من امداد بلدم و باید وایسم و امکان میدادم تنفس قطع بشه ولی گفتم انشالله نمیشه و اگر شد هم زمانی طول نمی کشه تا آمبولانس برسه چند دقیقه بعد به علت بالا نفسش قطع شد و مرد اگر بالای سرش بودم تنفس مصنوعی و ضربان قلب میدادم و زنده میموند ولی مرد.دینی به گردن منه؟ آیا قاتلم دکتر گفت اگر انجام می دادید زنده می موند.
امتیاز:
![Article Rating Article Rating](/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Images/Rating/stars-2-5.gif)
|
تعداد بازدید: 617
![تشخیص نوع جرم تشخیص نوع جرم](/Portals/0/QuestionAnswer/_88.jpg?ver=ZPuJPk00HWYK7ScqwhA8Fw%3d%3d)
تشخیص قتل از تلاش برای نجات جان
- قتل عبارت است از خارج نمودن جان یا گرفتن جان انسان دیگر در حالی که مرتکب اختیار و حق انجام آن را نداشته باشد.
- سه نوع قتل وجود دارد :
1- قتل عمد - یعنی مرتکب هم قصد فعل کشتن را داشته باشد و هم قصد حصول نتیجه غیر قانونی قتل.
2- قتل شبه عمد - یعنی طرف قصد انجام فعل مجرمانه را دارد ولی هدفش کشتن طرف نیست.
3- قتل خطای محض - یعنی طرف نه قصد انجام فعل مجرمانه را دارد و نه قصد حصول نتیجه.
- مورد شما مشمول هیچ یک از این بند ها نمی شود چرا که شما اصلاً قصد انجام فعل مجرمانه و قصد حصول نتیجه قتل را نداشته اید و نیز موضوع شما در قالب قتل خطای محض هم توصیف نمی شود.
- به عبارت دیگر عنصر قانونی، عنصر مادی و عنصر روانی جرم قتل محقق نیست.
- با این وجود شاید در یک نگاه سختگیرانه عمل شما به عنوان عامل قتل در حکم شبه عمد توصیف شود.
- در حکم شبه عمد به آن معنا که قصد انجام فعل مجرمانه را نداشته اید، قصد انجام حصول نتیجه قتل را نیز نداشته اید ولی مانند جرایم ناشی از رانندگی که منجر به قتل می شود قواعد و نظامات مربوطه را نیز رعایت نکرده اید.
- هر چند که نگارنده نظر اخیر را قبول ندارد و به جهت فقد عنصر روانی و عدم قصد قتل یا حتی ورود آسیب به قربانی، مرتکب را واجد هیچ یک از عناوین قتل عمد یا شبه عمد نمی داند و در بدترین حالت شاید از باب علیت وی را فقط مسئول پرداخت دیه بداند، آنهم فقط به این دلیل که در علیت بر خلاف تسبیب، سوءنیت شرط تحق مسئولیت خسارت نیست و همینکه عامل و علت یک اراده انسانی باشد مسئول شناخته می شود.
- نگارنده صریحاً و با قاطعیت مرتکب این عمل را مجرم نمی داند هر چند که ممکن است همانطور که گفته شد مسئول جبران خسارت (دیه) شناخته شود.
جهت ارتباط با وکیل پایه یک دادگستری کلیک کنید - 88019243