نسب به معنی خویشاوندی است و از نظر حقوقی اثبات آن نیاز به ارائه مدارک و دلایلی دارد.قانونگذار یکی از راه های اثبات نسب را اماره قانونی می داند که از اوضاع و احوال اثبات میشود .
تماس و مشاوره با وکیل برای اثبات و نفی نسب
روش های اثبات نسب
1- سند ولادت است که اثبات خلاف آن نیاز به ارائه ادله قوی دارد.
2- شهادت و امارات نیز می تواند ارکان نسب را اثبات کند که تشخیص صحت آن با دادگاه است.
3- اقرار که به طور خاص در ماده 1273 قانون مدنی به آن اشاره شده در صورتی صحیح است که تحقق نسب بر حسب عادت و قانون مممکن باشد.(زمان زوجیت و تناسب آن با تولد) و کسی که به نسب امر اقرار شده تصدیق نماید مگر آنکه صغیر باشد و منازعی در کار نباشد
4- روشی نوین – تست DNA
- نکته : یکی از نهاد هایی که در قانون و شرع در این موضوع حائز اهمیت است” اماره فراش ” است.بدین معنا که اگر اوضاع و احوال دلالت بر نسب نماید پدر تنها از راه لعان میتواند آن را انکار کند.
- نکته : همچنین ماده 1161 قانون مدنی اقرار پدر به نسب فرزند را مانع نفی ولد توسط او دانسته است.
مراحل طرح دعوای اثبات نسب :
- رسیدگی به این دعوا در صلاحیت دادگاه خانواده است .
- خواهان این دعوا کسی است که ادعای نسبیت با خانواده را دارد و دادخواست خود را تحت عنوان اثبات نسب (پدری یا مادری یا هر دو) علیه خوانده مطرح میکند.
- اگر گواهی و سند ولادت مثبت ادعا نباشد ( مثلا فرزندی که شناسنامه اش را به نام همسر دوم مادر اخذ گردیده ) و شهادت و امارات مربوط به فراش موجود نباشد و خوانده نیز منکر شود میتواند با انجام تست DNA که از طریق دستور قضایی به پزشکی قانونی صورت میگیرد منتسب به اثبات مدعای خود اقدام نماید .
- درباره کودکان بی سرپرست و گمشده راه حل اخیر میتواند تنها روش اثبات نسب باشد.
- دعوای مذکور قابل تجدیدنظرخواهی است و پس از قطعیت و نهایی شدن ( پس از فرجام خواهی ) در صورتی که اثبات نسب صورت گرفته باشد و دادگاه رای به نفع آن بدهد دارای آثار حقوقی است که از جمله آن میتوان به برقراری رابطه وراثت اشاره کرد.
اطلاع از شرایط دعوای نفی ولد و نفی نسب
